داستانهای تربیتی

تا سپیده دم

دوازدهمین پنجره که گشوده شد، پرنده نور بود که بر شانه هاى جهان نشست. از آن روز تاکنون، فرشته ها از ابرهاى برکت، براده هاى باران مى تراشند و درخت است که تاروپود خاک را ریشه مى دواند.

یا مهدى(عج)! قامت هاشمى ات، ابهت کوه ها را به سخره مى گیرد که رفیع قله امامت، زیر گام هاى توست.

مى آیى تا انسان، شاعرانه ترین واژه هایش را در چشم هاى تو بیابد. مى آیى و شیعه را سپیده دمى بزرگ مقدر مى شود.